Πως να κάνουμε το χώρο του σπιτιού ασφαλέστερο για τα παιδιά

0

Ο χώρος του σπιτιού πρέπει να εμπνέει στα παιδιά μας την αίσθηση της οικειότητας και της άνεσης. Κι αυτό δεν μπορεί να γίνει όταν για τις περισσότερες κινήσεις τους μέσα σε αυτόν κυριαρχεί το "όχι" και το "μη". Από την άλλη ωστόσο, οι κίνδυνοι μέσα στο σπίτι  δεν παύουν να είναι υπαρκτοί και η αγωνία μας για τυχόν τραυματισμούς των παιδιών μας δικαιολογημένη.

Τι κάνουμε λοιπόν;  Πως χειριζόμαστε την κατάσταση; Πως μπορούμε να κάνουμε το παιδί μας να αισθανθεί την άνεση κι ελευθερία που χρειάζεται, περιορίζοντας παράλληλα -στο μέτρο του δυνατού- τους κινδύνους που όντως υπάρχουν;

"Χαρτογραφήσαμε" ένα βασικό οδηγό ρεαλιστικών κινήσεων που μπορούν να συμβάλλουν σημαντικά προς τη συγκεκριμένη κατεύθυνση:

 Παιχνίδια.

Υπάρχουν δύο βασικές κινήσεις που πρέπει να γίνουν:

i. Τα παιχνίδια πρέπει να είναι αποθηκευμένα σε σημεία απόλυτα προσβάσιμα στο παιδί. Εάν για να φτάσει κάποιο παιχνίδι χρειάζεται να χρησιμοποιήσει μία καρέκλα ή να κάνει κάποιο από τα γνωστά σε όλους τους γονείς "σκαρφαλώματα", ο κίνδυνος ατυχήματος είναι κάτι παραπάνω από υπαρκτός.

ii. Στο τέλος κάθε ημέρας μαζεύουμε προσεκτικά όλα τα παιχνίδια από το πάτωμα του σπιτιού. Η παραμονή τους εκεί εγκυμονεί κινδύνους για μικρούς αλλά και …μεγάλους. Εξαιρετικά βοηθητική προς αυτή την κατεύθυνση είναι η ύπαρξη ενός κουτιού αποθήκευσης παιχνιδιών όπου μπορούμε να τα στοιβάξουμε εύκολα και γρήγορα.

→  Ρούχα.

Τα ρούχα του παιδιού πρέπει να φυλάσσονται σε συρτάρια τοποθετημένα χαμηλά ώστε το παιδί να μπορεί να τα προσεγγίσει με άνεση.  Επίσης, για τα ρούχα καθημερινής χρήσης (όπως μπουφάν, ζακέτες, πυτζάμες κ.ο.κ) μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένας ειδικός παιδικός καλόγερος τον οποίο τα παιδιά φθάνουν χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία.

Συγκεκριμένος και προσιτός για τα παιδιά πρέπει επίσης να είναι κι ο χώρος αποθήκευσης των παπουτσιών ώστε να βρίσκουν εύκολα και χωρίς την ανάγκη ιδιαίτερης αναζήτησης μέσα στο σπίτι, τα παπούτσια που θα φορέσουν για το σχολείο.

→  Μπάνιο.

Στο χώρο του μπάνιου οι πετσέτες, το σαπούνι και τα υπόλοιπα σχετικά είδη πρέπει να βρίσκονται σε σημεία που δεν απαιτούν "σκαρφάλωμα'' από τα παιδιά για να τα προσεγγίσουν. 

Επίσης, ιδιαίτερα στην περίπτωση που τα παιδιά είναι μικρής ηλικίας, προïόντα που είναι επικίνδυνα γι' αυτά όπως χλωρίνες, σκόνες για το πλυντήριο κ.ο.κ. καλό είναι να μην βρίσκονται, απλά, τοποθετημένα κάπου ψηλά (αυτό μπορεί να κεντρίσει ακόμη περισσότερο την περιέργεια των παιδιών και να προσπαθήσουν να τα προσεγγίσουν με κάθε …μέσο) αλλά σε κάποιο ντουλάπι που κλειδώνει ώστε να διασφαλιστεί πλήρως ότι δεν θα έρθουν με κάποιο τρόπο στα χέρια τους.

Τέλος φροντίζουμε, σε κάθε περίπτωση, να τοποθετήσουμε ένα αντιολισθητικό πατάκι στο δάπεδο της μπανιέρας ώστε να περιορίσουμε την πιθανότητα κάποιου επικίνδυνου γλιστρίματος.

→  Κουζίνα.

Η κουζίνα είναι ένας χώρος που πάντοτε προσελκύει το έντονο …ενδιαφέρον του παιδιού λόγω ακριβώς του "θησαυρού'' πραγμάτων που μπορεί ν' ανακαλύψει εκεί.

Οι βασικές κινήσεις ασφαλείες που πρέπει να κάνουμε λοιπόν είναι:

– αποφεύγουμε, κατά το δυνατόν,  την παραμονή του παιδιού μόνου του στο συγκεκριμένο χώρο.

– ασφαλίζουμε τα συρτάρια και ντουλάπια στα οποία υπάρχουν πράγματα επικίνδυνα για την ασφάλειά του (μαχαιροπήρουνα, γκαζάκια του καφέ, μίξερ, κ.ο.κ.).

– δημιουργούμε έναν ειδικό χώρο μέσα στην κουζίνα όπου θα βρίσκονται παιδικά παιχνίδια – κουζινικά με τα οποία το παιδί θα μπορεί ν' απασχολείται μιμούμενο, χωρίς κίνδυνο, τις κινήσεις που ένα μεγαλύτερος κάνει στο συγκεκριμένο χώρο. Στα παιχνίδια αυτά μπορούμε να προσθέσουμε και κάποια πραγματικά αντικείμενα κουζίνας – ακίνδυνα όμως για τα παιδιά, όπως ταπεράκια, πλαστικά ποτήρια κλ.π.  

→  Γωνίες επίπλων.

Αποτελούν έναν από τους βασικότερους κινδύνους τραυματισμού του παιδιού όταν αυτό κινείται (στις γνωστές του …ταχύτητες) μέσα στο σπίτι. Προμηθευόμαστε λοιπόν τα ειδικά προστατευτικά που υπάρχουν διαθέσιμα στο εμπόριο και καλύπτουμε κάθε επικίνδυνη εξοχή.

→  Χαλιά.

Τα χαλιά μπορούν να λειτουργήσουν και προς τις δύο κατευθύνσεις – δηλαδή:

i. να προστατεύσουν το παιδί σε πιθανή πτώση του στο έδαφος.

ii. να …προκαλέσουν την πτώση του παιδιού στο έδαφος όταν δεν είναι σωστά στερεωμένα ή διπλώνουν στις άκρες.

Για το λόγο αυτό δύο είναι οι βασικές κινήσεις ασφαλείας τις οποίες πρέπει να κάνουμε:

i. αποφεύγουμε γενικά μικρά χαλάκια, πατάκια κ.ο.κ.

ii φροντίζουμε οι άκρες των χαλιών μας να είναι σωστά στερεωμένες κάτω από βαριά έπιπλα και να μη διπλώνουν.

→  Πρίζες.

Καλύπτουμε όλες τις πρίζες του σπιτιού με τα ειδικά προστατευτικά που πωλούνται στο εμπόριο. Εάν το σπίτι μας είναι νεόδμητο φροντίζουμε οι πρίζες του να είναι εφοδιασμένες εξαρχής με τα ειδικά προστατευτικά καλύμματα.

Εφόσον σε κάποια σημεία του σπιτιού είναι απαραίτητη η χρήση πολύπριζου, προμηθευόμαστε κάποιο που να διαθέτει πρίζες με τα ειδικά προστατευτικά καλύμματα για τα παιδιά.

→  Γυαλικά και εύθραυστα, γενικά, αντικείμενα.

Ο βασικότερος κίνδυνος από την ύπαρξη εύθραυστων αντικειμένων σε προσβάσιμα σημεία του σπιτιού (κυρίως στο σαλόνι) είναι ο τραυματισμός των παιδιών από τα θραύσματα που εκτοξεύονται μετά την πτώση τους αλλά κι από τα μικρά κομματάκια που μπορεί να παραμείνουν για καιρό "κρυμμένα" σε κάποιο σημείο του πατώματος. 

Αντικείμενα λοιπόν εύθραυστα και για αυτό επικίνδυνα πρέπει να απομακρύνονται άμεσα από τα χαμηλά ράφια ή τα μικρά τραπέζια στο χώρο του σπιτιού.

→  Μικροέπιπλα.

Καλό είναι να μην υπάρχουν σκαμνάκια, χαμηλά τραπεζάκια και γενικότερα μικροέπιπλα το χώρο του σπιτιού – ιδιαίτερα όταν το παιδί είναι μικρής ηλικίας. Κι αυτό γιατί χρησιμοποιούνται εν είδει σκάλας – αποτελώντας το βασικό μέσο για να σκαρφαλώσει αυτό σε βιβλιοθήκες, σύνθετα και ιδιαίτερα στα παράθυρα.

→  Μπαλκόνι.

Από τις πρώτες ημέρες της άνοιξης κι έως αργά το φθινόπωρο τα παιδιά περνούν ένα σημαντικό μέρος του ημερήσιου χρόνου τους στο χώρο της βεράντας – κάτι ωστόσο που μπορεί να εγκυμονεί κινδύνους εάν δε λάβουμε κάποια βασικά προληπτικά μέτρα όπως:

–  Αποφεύγουμε να τ' αφήνουμε εκεί μόνα τους – χωρίς την επιτήρηση κάποιου ενήλικα.

–  Τοποθετούμε ειδικά πρόσθετα κάγκελα προστασίας πάνω στα ήδη υπάρχοντα.

–  Προσέχουμε να μην υπάρξουν τραπέζια, καρέκλες, σκαμνάκια, γλάστρες κοντά στα κάγκελα του μπαλκονιού καθώς μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τα παιδιά ως "σκαλοπάτια". 

………………………………………………………………………….

Ας θυμόμαστε τέλος, ότι όλες οι παραπάνω κινήσεις δεν μπορούν ποτέ να διασφαλίσουν 100% την ασφάλεια του παιδιού μέσα στο χώρο του σπιτιού καθώς η …επινοητικότητα και εφευρετικότητά του ξεπερνάει συχνά τα όποια προληπτικά μέτρα θα πάρουμε. Γι' αυτό και η προσοχή μας στις κινήσεις που κάνει το παιδί πρέπει να είναι πάντοτε αυξημένη.

Μπορούν ωστόσο, να βοηθήσουν σημαντικά στο να περιορίσουμε τους κινδύνους και τα συνεχή "μη' και "όχι" που τελικά κουράζουν μικρούς αλλά και μεγάλους. 

     

Κοινοποίηση

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ