Βελτιώνοντας τους χώρους του σπιτιού μας

0

Λοιπόν το ξεκαθαρίζουμε από την αρχή- θαύματα δε γίνονται. Ένας μικρός χώρος παραμένει μικρός ότι και αν κάνουμε – οι τοίχοι δεν μετακινούνται! Υπάρχουν όμως κάποιοι βασικοί κανόνες που προτείνουν οι ειδικοί και εάν τους ακολουθήσουμε μπορούμε να πετύχουμε ο χώρος να δίνει την αίσθηση μεγαλύτερης ‘άπλας’ –τόσο σε εμάς όσο και στους καλεσμένους μας.

Ποιοι είναι αυτοί;

  • Προσοχή στην ακαταστασία. Όσο πιο μικρός είναι ένας χώρος τόσο μικρότερος δείχνει όταν είναι και ακατάστατος με διάφορα αντικείμενα, ρούχα, παιχνίδια κ.ο.κ πεταμένα εδώ κι εκεί.
  • Καθρέπτες, καθρέπτες, καθρέπτες! Η ύπαρξη ενός μεγάλου καθρέπτη σε ένα μικρό δωμάτιο του προσδίδει άλλον αέρα, άλλη προοπτική. Δημιουργεί μία αίσθηση ‘άνεσης’ – μη πραγματική μεν, απολύτως ευπρόσδεκτη δε. Καθοριστικό ρόλο φυσικά  παίζει το να έχουν τοποθετηθεί σωστά. Εάν κρεμαστεί σε κάποιον τοίχο σημαντικό είναι να μην τοποθετηθεί πολύ ψηλά.
  • «Πολυέπιπλα». Ίσως λίγο αδόκιμος ο όρος – το έπιπλα «πολλαπλών χρήσεων» πιθανόν να είναι πιο εύστοχος. Σε κάθε περίπτωση είναι εξαιρετικά βοηθητικό να χρησιμοποιούμε έπιπλα που εξυπηρετούν περισσότερων του ενός, διαφορετικούς σκοπούς. Απλό παράδειγμα: Το διπλό κρεβάτι της κρεβατοκάμαρας, ή το κρεβάτι στο δωμάτιο του παιδιού  μπορεί κάλλιστα να περιλαμβάνει κι ένα ενσωματωμένο μεγάλο αποθηκευτικό χώρο στη βάση του. Υπάρχει πληθώρα τέτοιων διαθέσιμων κρεβατιών πλέον.   Ακόμη πιο αντιπροσωπευτικό παράδειγμα: το κλασικό μεγάλο τραπέζι της τραπεζαρίας μπορεί να είναι πολύ μικρότερο εάν επιλεγεί ένα από τα πτυσσόμενα τραπέζια, τα οποία καταλαμβάνουν ένα πολύ περιορισμένο χώρο, όταν επεκτείνονται όμως γίνονται  ωραιότατα «κλασικά» τραπέζια τραπεζαρίας.
  • Αποφεύγουμε τα έντονα σκούρα χρώματα. Επιλέγουμε λευκό (ειδικά για τα ταβάνια ούτε συζήτηση…) ή κάποιο άλλη ανοιχτόχρωμη απόχρωση.
  • Αποφεύγουμε τις βαριές σκουρόχρωμες κουρτίνες και τα αντίστοιχη λογικής χαλιά. Αυτά είναι για άλλα τετραγωνικά…

 

Τέλος θα πρέπει πάση θυσία να αποφεύγουμε να ακολουθούμε μία συνήθεια που μάλλον είναι στον DNA του Έλληνα. Το κλασικό «δεν πετάμε τίποτε!». Λάθος. Πετάμε ή χαρίζουμε ή πουλάμε (και σε αυτό το διαδίκτυο μας δίνει πάμπολλες και κερδοφόρες  επιλογές) οτιδήποτε δεν χρειαζόμαστε πια. Τι να σου κάνουν οι ανοιχτόχρωμες κουρτίνες, και ο μεγάλος καθρέπτης όταν στο σαλόνι στοιβάζεται μαζί με τα απαραίτητα και το πιάνο που κανείς δεν χρησιμοποιεί πλέον ή ο μεγάλος μπουφές της γιαγιάς που διατηρούμε μεν για συναισθηματικούς λόγους αλλά μας αναγκάζει να περπατάμε …με το πλάι για να περάσουμε δίπλα του;

 

Κοινοποίηση

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ