Γονείς & παππούδες: πρακτικές προσεγγίσεις σε μία (συχνά) δύσκολη σχέση…

0
Τόσο ο παππούς και η γιαγιά, όσο και (πολύ περισσότερο φυσικά) ο μπαμπάς και η μαμά παίζουν έναν απόλυτα καθοριστικό ρόλο στη ζωή του παιδιού. Η παρουσία τους, η σχέση τους με το παιδί είναι εξαιρετικά σημαντικές για την σωστή ανατροφή του και τη διαμόρφωση του χαρακτήρα του. Ανμφισβήτητα λοιπόν και οι μεταξύ τους σχέσεις έχουν τεράστια σημασία μέσα στα πλαίσια της οικογενειακής ζωής. Συχνά ωστόσο, αυτές δεν είναι ιδανικές – άλλοτε για σημαντικότερους κι άλλοτε για μάλλον …ασήμαντους λόγους.

Συγκεντρώσαμε λοιπόν 5 βασικές παραμέτρους που γονείς και παππούδες πρέπει να έχουν πάντα κατά νου για ν' αντιμετωπίσουν με μεγαλύτερη επιτυχία τις όποιες εντάσεις στις σχέσεις τους:

 

 
1. Πρέπει (και οι 2 …πλευρές) να θυμούνται πάντα ότι τους συνδέει το σημαντικότερο πράγμα απ' όλα: η αγάπη τους για το παιδί (κι εγγόνι αντίστοιχα) και η αγωνία τους για το μέλλον του – άσχετα με την οπτική μέσα από την οποία βλέπει ο καθένας τα πράγματα.
 
2. Μια παλιά λαική παροιμία λέει πως "του παιδιού μου το παιδί είναι δυό φορές παιδί μου". Εδώ, μέσα από αυτή τη φράση, η λαική σοφία καταδεικνύει το γεγονός ότι ο παππούς και η γιαγιά είναι συνήθως ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένοι για το εγγόνι τους. Αυτό δε σημαίνει ότι το αγαπούν περισσότερο απ' ότι αγαπούσαν τα παιδιά τους, αλλά το γεγονός ότι η προχωρημένη ηλικία τους κάνει περισσότερο ευάλωτους συναισθηματικά (κάτι που πιθανόν μεγενθύνει γεγονότα και καταστάσεις μέσα τους)  και το ότι όντας συνταξιούχοι έχουν πλέον πολύ περισσότερο χρόνο ν' αφιερώσουν, ίσως τους οδηγεί σε ορισμένες υπερβολικές αντιδράσεις.
Οι γονείς λοιπόν θα πρέπει να έχουν κατά νου τα παραπάνω και να δείχνουν μεγαλύτερη διαλλακτικότητα και υπομονή στις όποιες -κατά τη γνώμη τους- "υπερβάσεις" κάνουν οι παππούδες.
 
3. Ο παππούς και η γιαγιά από την άλλη, πρέπει να θυμούνται πάντα ένα βασικό δεδομένο: τον πρώτο και τελευταίο λόγο όσον αφορά το παιδί τον έχουν οι γονείς. Έτσι, οι ίδιοι μπορούν σαφώς να έχουν τη δική τους άποψη, ωστόσο αυτή πρέπει να εκφράζεται συμβουλευτικά και με διακριτικότητα. Ιδιαίτερη προσοχή δε, χρειάζεται στην περίπτωση που οι γονείς για κάποιο λόγο μαλώνουν το παιδί. Το ν' αντιδρούν οι παππούδες παίρνοντας το μέρος του (ακόμη κι εάν όντως οι γονείς έχουν κάπου άδικο) όχι μόνο δε βοηθάει, αλλά στέλνει το λάθος μήνυμα στο παιδί.
Η όποια διαφωνία δεν εκφράζεται μπροστά στο παιδί  αλλά με συζήτηση και συμβουλευτική διάθεση προς τους γονείς όταν το εγγόνι δεν είναι παρόν.  
 
4. Τόσο οι γονείς όσο και ο παππούς με τη γιαγιά πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι "οι καιροί έχουν αλλάξει". Τι σημαίνει αυτό στην πράξη;
Ότι οι παππούδες θα πρέπει να έχουν κατά νου πως είναι πολύ πιθανό οι παιδαγωγικές μέθοδοι αντιμετώπισης κάποιων καταστάσεων που αυτοί γνώριζαν να έχουν πλέον αλλάξει αλλά και ότι οι γονείς θα πρέπει να θυμούνται ακριβώς το …ίδιο: ότι δηλαδή ο παππούς και οι γιαγιά κρίνουν σε κάποιες περιπτώσεις με βάση …άλλα δεδομένα.
Αυτή η συνειδητοποίηση μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο στην αντιμετώπιση και επίλυση των δύσκολων καταστάσεων που πιθανόν να προκύψουν.
 
5. Τέλος, ίσως η σημαντικότερη επισήμανση:
Η βασικότερη προυπόθεση για να εξομαλύνονται οι όποιες εντάσεις πιθανόν να δημιουργηθούν, είναι να υποχωρεί το "ΕΓΩ". Πρόκειται για μία προυπόθεση που αφορά γενικότερα τις ανθρώπινες σχέσεις, ωστόσο στη συγκεκριμένη περίπτωση λαμβάνει ακόμη σημαντικότερες διαστάσεις αφού αφορά κι ένα τρίτο μέρος: το παιδί. Έτσι λοιπόν, κανείς δεν διεκδικεί το αλάθητο και όλοι έχουν ανοιχτά τ' αυτιά τους για ν' ακούσουν την άποψη του άλλου – ακόμη κι εάν δε συμφωνούν απόλυτα με αυτή.
Και κάτι ακόμη – εξαιρετικά σημαντικό:  Ας θυμόμαστε πάντα ότι δεν υπάρχει καλύτερο παιδαγωγικό παράδειγμα για το παιδί από το να βλέπει τους μεγαλύτερους να βάζουν τον εγωισμό τους στην άκρη… 
 
 
……………………………………………………………………
* Photo by Ambro / Freedigitalphotos.net
 
 
Κοινοποίηση

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ