Το Σύνδρομο της Δευτέρας ή TGI Friday

0

Όλοι νομίζω θυμόμαστε, από τα μαθητικά μας χρόνια το περίφημο σύνδρομο της Δευτέρας, όταν δηλ. η ανεμελιά του Σαββατοκύριακου άρχιζε να ''συννεφιάζει" εκεί κάπου μετά το μεσημεριανό φαγητό της Κυριακής. Μόλις δηλ. άρχιζαν να περνούν από το μυαλό οι πρώτες σκέψεις για τις τελευταίες επαναλήψεις που έπρεπε να γίνουν και για τη δύσκολη εβδομάδα που θα ξεκίναγε το επόμενο πρωί. Θυμάμαι δε να κυριαρχεί στο μυαλό μου η σκέψη: "δεν θα μπω στο Πανεπιστήμιο; 4 χρόνια θα μπορώ να κάθομαι όσο αργά θέλω τις Κυριακές το βράδυ, να βγαίνω τις βόλτες μου χωρίς το άγχος του επερχόμενου πρωινού". Και πράγματι για 4 χρόνια η Κυριακή βράδυ είχε η γίνει η αγαπημένη μου στιγμή της εβδομάδος. Βόλτες με τις παρέες σε μία Αθήνα με σημαντικά λιγότερη κίνηση απ' ότι το Σαββατόβραδο, cinema, θεάτρο, ατέλειωτες κουβέντες σε κάποιο από τα μεζεδοπωλεία της Πλάκας.
Όμως όλα τα ωραία κάποτε τελειώνουν. Το Πανεπιστήμιο τελείωσε και ο εργασιακός στίβος πήρε τη θέση του. Μαζί δε με αυτόν και το σύνδρομο της Δευτέρας που επανήλθε θριαμβευτικά. Έτσι τώρα πια η Κυριακή αρχίζει και πάλι να "σκουραίνει" κάπου εκεί νωρίς το απόγευμα. Σκέψεις για τους πελάτες με τους οποίους θα πρέπει να επικοινωνήσω την επομένη, τα ραντεβού που εκκρεμούν, τα ματς με τον ανταγωνισμό που πρέπει να κερδηθούν και τόσα άλλα. Όλα εκείνα που κάνουν το στομάχι να σφίγγεται και το φαγητό της Κυριακής να χωνεύεται πιο δύσκολα. Και τώρα πια δεν είμαστε 15 χρονών και το στομάχι μας έχει τις ευαισθησίες του …

Γιατί τα σκέφτομαι όλα αυτά; Αφορμή στάθηκε ένα άρθρo των ''Νέων''που αναφέρεται σε αυτό ακριβώς το θέμα.
Αξίζει δε να παραθέσουμε την παρατήρηση μίας ψυχολόγου για το θέμα:

"Εκνευρισμός και μελαγχολική διάθεση είναι τα πιο συχνά συμπτώματα. Κι όλα αυτά σε αντίθεση με το πώς αισθάνεται κανείς την Παρασκευή αργά το μεσημέρι ή νωρίς το απόγευμα, όταν κλείνει πίσω του την πόρτα του γραφείου: χαρούμενος, ευδιάθετος, αισιόδοξος, κεφάτος, έτοιμος να απολαύσει τις χαρές του Σαββατοκύριακου», τονίζει. Συμπληρώνει δε ότι οι Αμερικανοί, που έχουν παράδοση στον εργασιακό τομέα αλλά και την ψυχολογία, έχουν ήδη ονομάσει τις δύο αυτές καταστάσεις: «Είναι το “Μonday blues”, η μελαγχολία δηλαδή της Δευτέρας και το “ΤGΙ Friday” (Τhank God Ιt΄s Friday), δηλαδή Δόξα τω Θεώ, είναι Παρασκευή".


 

Κοινοποίηση

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ