Μια βόλτα στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου

0

 Η Διονυσίου Αρεοπαγίτου θεωρείται από  πολλούς ο ωραιότερος δρόμος της Αθήνας. Κι όχι άδικα. Ένας δρόμος ιδανικός για μια απογευματινή βόλτα ή μια πρωινή Κυριακάτικη εξόρμηση αποτελεί πραγματικά μία εξαιρετική επιλογή για όποιον θέλει να ξεφύγει από την Αθήνα … μένοντας σε αυτήν.

Η πρόσβαση πανεύκολη: Ο σταθμός ‘Ακρόπολη’ του μετρό αποτελεί την πόρτα εισόδου στο πλακόστρωτο της Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Έξω από το σταθμό μικρά καφέ και ταβερνάκια αποτελούν μία εξαιρετική επιλογή για χαλαρή κουβεντούλα με την παρέα μας κάτω  από τη σκιά της Ακρόπολης.

Προχωρώντας λίγα μέτρα βορειότερα βρισκόμαστε απέναντι στο άγαλμα του στρατηγού Μακρυγιάννη – στην αρχή του δρόμου. Για την ακρίβεια δεν είναι ακριβώς η αρχή του δρόμου καθώς προηγείται κι ένα μικρό κομμάτι που ξεκινά από τις στήλες του Ολυμπίου Διός, όμως πέρα από τη πεζοδρόμησή του δεν έχει κάτι άλλο αξιοσημείωτο να προσφέρει. Γι’ αυτό και οι λάτρεις της Διονυσίου Αρεοπαγίτου, θεωρούν πως το βασικό κομμάτι του δρόμου ξεκινά από εκεί και μετά.

Όπως αρχίζουμε να ανηφορίζουμε, δεξιά μας βλέπουμε την Πλάκα, μία περιοχή που από μόνη της αποτελεί ένα μοναδικό σημείο αναφοράς για την πόλη. Αριστερά βλέπουμε το νέο μουσείο της Ακρόπολης, ένα χώρο που όποιος δεν τον έχει επισκεφτεί θα πρέπει να το εντάξει στο άμεσα προσεχές πρόγραμμά του. Ένα πραγματικό στολίδι, ένα δημιούργημα για το οποίο εμείς οι νεοέλληνες θα πρέπει να αισθανόμαστε πραγματικά περήφανοι. Αλλά ο συγκεκριμένος χώρος είναι από μόνος του ένα θέμα για αναλυτική παρουσίαση. Μετά δε το νέο μουσείο συναντάμε μια σειρά από όμορφα νεοκλασικά κτίρια – κυρίως του τέλους του 19ου και των αρχών του 20ου αιώνα – σαν καρτ ποστάλ από την παλιά αρχοντική Αθήνα.

Προχωρώντας προς τα πάνω αντικρύζουμε στα δεξιά μας το βράχο της Ακρόπολης και λίγο μετά το Ηρώδειο, ένα χώρο που πέρα από τη μνημειακή του αξία αποτελεί κάθε καλοκαίρι μία κοιτίδα πολιτισμού με τις εκδηλώσεις που γίνονται εκεί. Το Ηρώδειο, έχει ημικυκλικό σχεδιασμό, εντυπωσιακή όψη και μπορεί να φιλοξενήσει έως και 6.000 θεατές.

Τέλος, λίγο πριν την ολοκλήρωση της βόλτας μας, αριστερά συναντάμε ένα χώρο πρόσφατων ανασκαφών, τον Βωμό των Νυμφών όπου οι νεόνυμφοι συνήθιζαν κατά την αρχαιότητα να κάνουν τα τάματά τους στους θεούς.

Στην απόληξη της Διονυσίου Αρεοπαγίτου και λίγο πριν βαδίσουμε την Αποστόλου Παύλου με κατεύθυνση προς το Θησείο, προτείνουμε να στρίψουμε αριστερά και να ‘χωθούμε’ στο λόφο του Φιλοπάππου. Ένας πραγματικά εξαίσιος τόπος, καταπράσινος, δροσερός, με μονοπάτια πλακοστρωμένα με την επιμέλεια  του μεγάλου Δημητρίου Πικιώνη – ένας πραγματικός πνεύμονας πρασίνου στην καρδιά της Αθήνας.

 

Τελειώνοντας αυτή τη σύντομη περιπλάνηση θα θέλαμε να σημειώσουμε και μία εύλογη απορία: Τι είναι αυτό που ώθησε τους υπευθύνους να αποσύρουν την ετήσια έκθεση βιβλίου από τη Διονυσίου Αρεοπαγίτου και να την επαναφέρουν στο Πεδίο του Άρεως;  Είναι ο υπέροχος αυτός δρόμος ιδανικός για πολιτικές συγκεντρώσεις (που πυκνά-συχνά γίνονται) κι όχι για τη μεγάλη αυτή ετήσια εκδήλωση πολιτισμού; Όσοι  είχαν την χαρά να την επισκεφτούν όταν η έκθεση γινόταν ακόμη εκεί, μπορούν να κατανοήσουν πόσο λάθος ήταν η κίνηση αυτή…

Κοινοποίηση

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ